บทที่ 128

อาเรีย

ฉันจัดแจงให้ออโรร่านอนบนเตียง ปัดปอยผมสีบลอนด์ของแกออกจากหน้าผาก ดวงตาโตคู่นั้น—ที่ถอดแบบมาจากฉันไม่ผิดเพี้ยน—กะพริบตามองฉันอย่างง่วงงุน

“แม่จ๋า พรุ่งนี้เราไปสวนสาธารณะกันได้ไหมคะ” แกถาม นิ้วเล็กๆ กำตุ๊กตาช้างยัดนุ่นไว้แน่น

“เดี๋ยวแม่ดูให้นะลูกรัก ได้เวลานอนแล้วนะ”

“แปลว่าไม่ได้ใช่ไหมล่ะค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ